Πελοπόννησος ή “Νήσος του Πέλοπος” αποκαλείται η νοτιότερη χερσόνησος της Eυρώπης. Ο Ομηρος την ονομάζει Aχαϊκόν Αργος, διακρίνοντάς την από την κυρίως Eλλάδα. Μια στενή μόνο λωρίδα γης τη συνδέει σαν ομφάλιος λώρος με τη Στερεά. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν και Πελασγία, από τον Πελασγό, μυθικό γενάρχη των προελλήνων Πελασγών, καθώς και Aπία, από τον γιο …
Ο θάνατος του Ιωάννη Η’ Παλαιολόγου βρήκε τον Κωνσταντίνο Δραγάση Παλαιολόγο στον Μυστρά, όπου στις 6 Ιανουαρίου 1449 ανακηρύχθηκε σε «Κωνσταντίνο ΙΑ’ Αυτοκράτορα Ρωμαίων». Το στέμμα δόθηκε στον Κωνσταντίνο και όχι στον ανάξιο και καιροσκόπο Δημήτριο. Ο Κωνσταντίνος είχε γεννηθεί στις 9 Φεβρουαρίου 1404 και ήταν ήδη 45 ετών. Είχε παντρευτεί το 1428, στο κάστρο του Χλεμουτσίου της Γλαρέντζας, την Θεοδώρα, κόρη του Φράγκου ηγεμόνα Τόκκο, αλλά …
Συνεχίστε την ανάγνωση Το χρονικό της Άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως
Κρυπτεία στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει η κρυφή, άρα μυστική (υπηρεσία) και ξενηλασία η απέλαση των ξένων. Συνεπώς «κρυπτεία» ήταν η αντίστοιχη μυστική υπηρεσία των σύγχρονων κρατών και «ξενηλασία» η διαδικασία απέλασης για λόγους κρατικής ασφάλειας (αποτροπή κατασκοπείας, δολιοφθοράς, κ.ά). Όπως προκύπτει από αρχαία κείμενα, ο θεσμός της λεγομένης «κρυπτείας» προέβλεπε να παρακολουθούνται κρυφά οι είλωτες και οι περίοικοι είτε για τυχόν εξεγέρσεις είτε …
Συνεχίστε την ανάγνωση Κρυπτεία και ξενηλασία στην αρχαία Σπάρτη.
Το σύντομο χρονικό περί των συμβάντων της Πελοποννήσου κατά τον μεσαίωνα, το γνωστό με τον τίτλο «Περί κτίσεως Μονεμβασίας», ο οποίος έχει κακώς αποδοθεί σε αυτό, δημοσιεύθηκε πρώτα κατά το 1749 από τους Pasini, Rivautella και Berta από Ελληνικό κώδικα της Βασιλικής Βιβλιοθήκης του Τουρίνου. Άλλες δύο παραλλαγές του ίδιου χρονικού, την μία από κώδικα της μονής των Ιβήρων και την άλλη …
Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204, σηματοδότησε την αφετηρία εξελίξεων και στην Πελοποννησιακή χερσόνησο. Σύμφωνα με τον κατάλογο της οριστικής κατανομής των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Partitio terrarum Imperii Romaniae), το μεγαλύτερο τμήμα της Πελοποννήσου είχε παραχωρηθεί στη Βενετία. Η υπόλοιπη Πελοπόννησος δεν αναφέρεται στην Partitio γιατί βρισκόταν —από τις αρχές του 13ου αιώνα— κάτω από …
Συνεχίστε την ανάγνωση Φραγκοκρατία και Δεσποτάτο του Μορέως
«Η ψυχαγωγία μου, η προτίμησή μου, η θεραπεία μου έναντι του Πλατωνισμού, ανέκαθεν ήταν ο Θουκυδίδης. Ο Θουκυδίδης (ενν. τα έργα) και πιθανόν ο «Ηγεμόνας» του Machiavelli είναι τα έργα που με αγγίζουν, λόγω της αποφασιστικότητας των συγγραφέων να απορρίπτουν τις αυταπάτες και της εμμονής τους να υποστηρίζουν την λογική της πραγματικότητας. Friedrich Nietzsche «Το λυκόφως των ειδώλων» 1888. Βιογραφικά …
Η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, αποτέλεσε και θα αποτελεί σημείο αναφοράς αφού η πορεία και η πτώση της άλλοτε κραταιάς Βασιλεύουσας απασχόλησε τους σημαντικότερους ιστορικούς. Οι πηγές που βρίσκονται στη διάθεση των μελετητών είναι ποικίλες, αν και είναι γενικά παραδεκτό, ότι δεν είναι όσες θα περίμενε κάποιος, συνυπολογίζοντας την αίσθηση που προκάλεσε στον μεσαιωνικό …
Συνεχίστε την ανάγνωση (Μιχαήλ) Δούκας και Γεώργιος (Σ)Φραντζής.Οι ιστορικοί της Άλωσης.
Κατά την έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου (431-422 π.Χ.) η Σπάρτη ανέδειξε έναν στρατηγό ο οποίος επηρέασε την τακτική, την στρατηγική και την συμπεριφορά των μελλοντικών στρατιωτικών ηγετών. Είναι βέβαιο ότι τόσο ο Ξενοφών όσο και ο Μέγας Αλέξανδρος μελέτησαν τις εκστρατείες του, διότι τα μετέπειτα ανδραγαθήματά τους φέρουν την υπογραφή του. Παρόλο που ο Λύσανδρος είναι γνωστός ως ο αρχιτέκτονας της τελικής …
Συνεχίστε την ανάγνωση Ο επιφανής Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας,και η μάχη της Αμφίπολης.
Ο Αριστοτέλης δεν ήταν κυρίως μαθηματικός, αλλά συνεισέφερε τα μέγιστα συστηματοποιώντας την αφαιρετική λογική. Έγραψε για θέματα φυσικής ενόσω ορισμένα τμήματα του έργου του Αναλυτικά Ύστερα καταδεικνύουν μια πρωτοποριακή αντίληψη της μαθηματικής μεθόδου. Κατά κύριο λόγο όμως συνέβαλλε σημαντικά στην ανάπτυξη όλων των επιστημών, διότι όπως γράφουν οι ιστορικοί: Ο Αριστοτέλης, περισσότερο από κάθε άλλο στοχαστή, καθόρισε …
Στον καθημερινό προφορικό και γραπτό λόγο, χρησιμοποιούμε συχνά εκφράσεις προερχόμενες κυρίως από την αρχαία γραμματεία και τα κείμενα της Αγίας Γραφής. Μέσω αυτών ερχόμαστε σ’ επαφή με παλαιότερες μορφές της γλώσσας μας, με φυσικό και αβίαστο τρόπο, έτσι ώστε η γνώση της σημασίας – νοήματος και προέλευσής τους να αποτελεί μοναδικό πνευματικό και γλωσσικό εφόδιο. …
Αππελαίος 