«…Πρώτος όρμησε με το σπαθί στο χέρι ο Νικηταράς και πίσω τα παλικάρια του μ’ αλαλαγμούς. Δεκαοχτώ κεφάλια, λένε, πήρε στο πρώτο γιουρούσι. Άντρακλας, μα λυγερός και σβέλτος, φτεροπόδαρος, με χέρι ατσαλένιο βαρύ, κάθε χτύπος και ζωή θερισμένη. […] Η μεγάλη αγαθή καρδιά του σφίγγεται για μια στιγμή από τον κόμπο της ανθρώπινης συμπόνιας. Λίγο …








