Καλλιόπη (Καλλού) Αβραάμ,η «γιαγιά» της ΕΛΔΥΚ.

Η Καλλιόπη(Καλλού) Αβραάμ και ο σύζυγός της δέθηκαν με την ΕΛΔΥΚ χρόνια πριν το μοιραίο 1974 καθώς στο πρόσωπο των ανδρών της έβλεπαν την ίδια την Ελλάδα. Οι δύο τους πήγαιναν φρούτα στους στρατιώτες, τους αγόραζαν τσιγάρα… Σύντομα κατέστησαν το σήμα κατατεθέν της ΕΛΔΥΚ και οι δύο Αβραάμ έγιναν μέρος της ΕΛΔΥΚ μοιραζόμενοι και το φαγητό με τους άνδρες της.

Το 1969 η Καλλιόπη χήρεψε. Παρόλα αυτά συνέχισε το έργο της. Μετά ήρθε η τουρκική εισβολή (Αττίλας Ι). Στο διάστημα μεταξύ του Αττίλα Ι και ΙΙ όταν για κάποιους η Κύπρος βρισκόταν μακριά, για άλλους η Ελλάδα ήταν κοντά και έτσι η γερόντισσα Καλλιόπη τα παράτησε όλα,και επέστρεψε στη Λευκωσία για να φροντίσει τα «παιδιά της», τα παιδιά της Ελλάδας, τους άνδρες της ΕΛΔΥΚ.

Τα παιδιά της, τα βιολογικά, προσπάθησαν να τη μεταπείσουν, μάταια όμως. Όταν της είπαν ότι κινδύνευε να σκοτωθεί αυτή απάντησε: «Οι λεβέντες δεν φοβούνται να πεθάνουν και θα φοβηθώ εγώ η παλιόγρια;».

Αλλά και όταν έφτασε στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ όλοι προσπάθησαν να την μεταπείσουν. Δεν το κατόρθωσαν. Η κα. Καλλιόπη διέθεσε όλα τα πουλερικά που διέθετε, έδινε στους άνδρες ψωμί, νερό, τσιγάρα, καραμέλες, ότι μπορούσε…

Στὸν Ἀνχη Σταυρουλόπουλο ποὺ ἐπίσης τὴν παρακαλοῦσε νὰ φύγῃ μὲ τὴν οἰκογένειά της, ἀπάντησε:

«Λεβέντη μου δὲν ἔχω οἰκογένεια. Θὰ μείνω ἐδῶ μὲ τὰ παιδιά μου.» Ἔτσι κι ἔγινε. Ἡ γιαγιᾶ Καλλοῦ ἔμεινε γιὰ πάντα μὲ τὰ παιδιά της.

Ζωντανή την είδαν τελευταία φορά στις 14 Αυγούστου 1974 στον Αγ. Δομέτιο που είχε πάει στην εκκλησία για να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων σα να ήξερε.

Κατόπιν επέστρεψε στο στρατόπεδο. Οι Τούρκοι, άτιμοι πάντα, εξαπέλυσαν τον Αττίλα ΙΙ. Η μάχη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ είναι γνωστή και βγαλμένη από τα βάθη ελληνικής ψυχής.

Η γιαγιά της ΕΛΔΥΚ ήταν εκεί. Έπεσε στο πλευρό των «παιδιών» της στην Σχολή Γρηγορίου, όπου οι ελληνικές οπισθοφυλακές είχαν καταφύγει.

Σύμφωνα με μαρτυρία η γιαγιά Καλλιόπη βρέθηκε νεκρή πάνω από τους στρατιώτες σα να ήθελε να τους σκεπάσει μέχρι το τέλος.

Η γιαγιά Καλλού,η ΓΙΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ «κοιμάται» πλάι στα «παιδιά» της στο στρατιωτικό κοιμητήριο της Λακατάμιας.

Και οσα απο τα «παιδια» της ηταν τυχερα και επεζησαν,καθως και οι νεοτεροι ΕΛΔΥΚαριοι,δεν την ξεχασαν!
Εφτιαξαν μια γωνια στο Μουσειο της ΕΛΔΥΚ,για να τιμουν ολοι οσοι το επισκεπτονται,την «γιαγια» μας…





ΑΙΩΝΙΑ ΤΗΣ Η ΜΝΗΜΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s